تارنمای مرجع تالش شناسی
پنجره ای به روی فرهنگ و تمدن تالش
|
تارنمای مرجع تالش شناسی
|
پایگاه تالش پژوهی علی
عبدلی پنجره ای به روی فرهنگ و تمدن تالش
|
|
شما در بخش زبان و ادبیات تالشی هستید |
|
مقالات این بخش تالشی و تاتی بازمانده زبان ماد1 تالشی و تاتی بازمانده زبان ماد2 مسائل زباني در جمهوري آذربايجان زبان تالشي و خويشاوندي آن با زبان كردي زبان تالشي و ارتباط آن با گويشهاي قديم آذربايجان تأملي در زبان، آيينها و ادبيات تالشي علل نفوذ زبانهاي تركي و گيلي به تالشي
|
نا اهلي هَي اِش ني دا بيگئره دشمئندي كينَ دلِم اِشتَني نا اهلي كا زَ م و زيلينَ دلِم . تاقت ندارد تا بگيرد كينهَ ي دشمن را دلم از نا اهلي خويشان مجروح و زخمي است دلم =========== استارَ شَو خسارَ شَوَ استارَ شي زنگرو دَوَستَ داره ن چنتَ پي بشكان پَله چوِر شَه پا بنَ ساره ن شب زمهريري ست و پر ستاره گلفهشنگ بسته اند درختان چگونه بايد برف سنگين را بشكافند پا برهنه هاي فرو مانده در برف ============ كلاكَ شَو كلاكَ شَوَ وياوون جيمنده را جيگا ني غزري دَكَردَ غمچي چمن سلَندَ جاني . شب باراني است و بيابان جايي براي پناه گرفتن نيست بوران به تازيانه گرفته است تن برهنه ي مرا ============ علي عبدلي
|
كلاكَ گلَ گَفِم لوكي كا مَندَ كار ني آمه بَه زوون كلاكَ گلَ ماچ آكَ چئمه تئشيه لِوون سخنم در گلو مانده است سر آمدن بر زبان را ندارد دانه باران ! بوسه بزن بر لب تشنه چشمه ============= كنگول ديووني تَرازه اييا هميشه سر سَنگولَ چَمه سرا سَوزَ دار كپ دا كونَ كَنگولَ . ترازوي دادگري اينجا هميشه ناميزان است درخت سبز سراي ما از نوك تا بُن تو خالي ست
َ روز آبَ ني دردي اررَ خِر- خِر رَ چِمِن لوك و گردَني هَشي زيرَ پئرومَ هسه ني روز آبَ ني ارّه درد خر - خر مي كند بر گلو و گردن من خورشيد ديروز بر آمده هنوز روز نشده است ============
|
يك پله تا ترانه شعر امروز تالش
هَشي غريبَ كولي نشتيمَه تنخايي من دَ گَشتَ اي كاولَ هَشي ايم از آسموني من آهشتَ . بر تپه غريبي نشسته ام تنهايي مرا گزيده است يك گروه خورشيدم آسمان مرا ترك كرده است ============ كشكرَ كشكرَ كارَ خنده مهمو نمون را دَره چنتَ آروم بيگئرم يوسفمون چا دَره . زاغچه دارد مي خواند مهمان در راه داريم چگونه آرام بگيرم يوسف مان در چاه است =========== آوارَ شونَ آوارَ شونَ خله يَ هنگِ دورَ شَرونكا - بنوتَ گلَم توازيَ چيرامَ بند و بولگا چوپان آواره فرياد مي زند پيوسته از دور دست ها - تنها دام هديه شده ام متواري شده است ييلاق و چمنزار ناچريده به چه دردم مي خورد
|
                |
||||
